یشت ها و گاتها

(یشت ها))، سرودهاى توحید است (که مى گویند خود زرتشت گفته است ) که بعضى با کلمه ((یاسین )) در قرآن برابر دانسته اند. چون این کلمه قرائت هاى مختلفى دارد و به صورت ((یشمه )) و ((یشما)) و ((یسن )) و ((یسنا)) و... هم نوشته شده است . ((یشت ها)) سرودها و ادعیه اى است در ستایش ایزدان که ایزد از ریشه ((یزد)) است که همان ((یسنا)) و ((یشت )) و ((یزدان )) همه ریشه مشترک ((یزد)) دارند که به معناى ((ستایش )) و ((پرستش )) است .))(386)
((کتاب ((اوستا)) شش فصل است ... اولین فصل گاتها است که به عقیده زبان شناسان بزرگى چون ((بن و نیست )) اثر خود زرتشت است که به نام سرودهاى دینى خطاب به ((اهورامزدا)) سروده است . زبان شناسان ، زبان این سرودها را کهنه ترین زبانى مى دانند که در میان ما وجود دارد، و از لحاظ مفاهیم نیز چنین است . بر ((گاتها)) سرودهایى افزوده اند که مجموعه ((گاتها)) و اضافات ((یسنا)) را مى سازند، که سرودهایى است مربوط به عدالت و پرستش خدا. آنچه بر ((گاتها)) افزوده شده است ، زبان جدیدى دارد که از لحاظ زبان شناسى متعلق به دوره هخامنشى است ، و بعد به ((ویسپرد)) و ((وندیداد)) مى رسیم ، که از نظر زبان شناسى به اواخر دوره ساسانى ... مربوط است . پس از نظر زمانى ، اوستا از زمان زرتشت آغاز مى شود (گاتها) و به پایان دوره ساسانى (زمان انوشیروان ) و آستانه ظهور اسلام مى رسد. در مطالعه اوستا هر چه از گاتها دور مى شویم ک از توحید و لحن اهورامزداى واحد و یگانه و زرتشتى که اهورامزدا را خالق همه چیز (نور و ظلمت و نیکى و بدى و زشتى و زیبایى ) خطاب مى کند، فاصله مى گیریم و به اواخر کتاب که مى رسیم ، بطور روشن و مشخصى ، جهان به دو نیم مى شود، دو کشو، دو مرز، دو نژاد، و دو رئیس ‍ پیدا مى کند که هر دوشان هم شاءن و هم نیرویند و در برابر هم ، سویى اهورامزدا است و سوى دیگر اهریمن ؛ یعنى خداى واحدى که خالق شیطان و یزدان بود و خیر و شر، خود نزول کرده است و به دو نیم شده است (نیمى خیر و نیمى شر) و خود در برابر نیمه بد خویش ایستاده است . کاملا روشن و مشخص است که این ، ثنویت و دوگانه پرستى است . بنابرانى ، اوستاى قدیم یک متن دینى توحیدى است و هر چه پیش مى آئیم و به روزگار ساسانیان نزدیکتر مى شویم ، به شرکى مى رسیم که بر اساس ‍ دوگانه پرستى بسیار مشخص و غیر قابل توجیه و تفسیرى استوار است .))(387) ((کتاب مقدس آئین مزدا ((اوستا)) یا ((زند اوستا)) است (اوستا متن و زند تفسیر است ). این نوشته هاى مقدس فقط در قرن سوم میلادى گردآورى شد و در قرن چهارم مسیحى به عنوان کتاب شریعت دین زرتشت اعلام گردید، ولى یک بخش از این آثار، مخصوصا پنج سرود موسوم به گاتها به عصرى بسیار پیشین تر تعلق دارد و تاءلیف زرتشت است ...))(388) ((یشت ))ها از مهمترین قسمتهاى ((اوستا)) است و در بردارنده 21 فصل که هر فصلى در تعریف و ستایش یکى از ((فرشتگان )) یا ((امشاسپندان )) است . هر قسمت از این فصول را در زمان مخصوصى مى خوانند. مثلا در فروردین یک قسمت از ((یشت )) را، در روز 19 فروردین که به نام فروردین و روز فروردین ماه است ، مى خوانند. و یا ((مهریشت )) را در روز مهرگان (16 مهرماه ) در تعریف مهر (خورشید) بیان مى دارند. و تیر پشت را در جشن ابر تیرگان باید قرائت کرد.نوشته شده توسط حسین شاهد خطیبی  http://www.lailatolgadr.net

/ 0 نظر / 10 بازدید